Durf
Sta niet stil, ken geen rust, klamp mij aan,
nek gestrekt, kin omhoog, bek in de wind
Wil op dit vlot
rechtop omhoog verstaan,
de dwaas bezint waar de lefgozer wint
Geef mij een overkant en ik bouw je een brug,
wie nog durft kijkt ons aan als rechter over rug
Zonder haast nog niet rustig ben je altijd te vlug,
vertel ons van je pauper en het stof slaat terug
Torens
van Maas richten omhoog uit klei waar wij
de fundamenten storten, bonkende heipalen op rij
rauwritmisch hun levenslied van getij en tenzij
bombast
waar de stad zo haar trots durft aan mij
Geef mij een
haven en ik graaf je een kade
promenade containers voor ieder goed gade
Waar dronkelingen in kroegen naar uitslagen raden
bindt mijn stad sport met koorden en draden
Laat de spots
uitgelicht op onze burgervaderstaat
de een bromt volgegeten corpswaardig corpulent
de ander
draait strakgedicht swingjazz decadent
bravoure regeert waar hun stem van stad opstaat
Durf
verwijst sluipweg van runners aan de Schieweg
Durf ziet
ouderen beneveld achter luiken schuilen
Durf weet
wolkenlaag hangen boven de Benelux
Durf komt waar
tienermoeders geboorten behuilen
Durf is zo stoer als de
sterkste vrouw kan klinken
terwijl zij in armen een man
door nacht draagt
De vent die bedrijft op zijn woord zal
niet zinken,
blijft in balans waar hij doet en niet
afvraagt
Ik durf een stad van duizend talen
in een zwier van woorden te onthalen
Maar steeds vaker als
ik je zo aankijk,
durf ik niet verder te vertalen
Kom maar op
Kom maar op
Kom maar op
als ik durf
Alle
teksten zijn eigendom van de WoordDansers. Wilt u deze
tekst afdrukken of gebruiken, neem dan
contact
met ons op.
TERUG NAAR
OVERZICHT