Wolkenkrabben
Zo wil ik wolkenkrabben met rug recht als
besnaarde danser
Waar mijn arm met vuist damp breekt en
steekt in hemelwaan
Wij zijn samen hoog als high van trots
om Metropool van ander
De zilvermeeuw wendt ons verbaasd
haar schuwe bochten aan
Stad durft stroom van mond op
monding, met daaronder zwijgen
Lef uit vrees mijn
wolkenkrabbel voert geknikte knieën aan randen
Van bedacht
tot geboren mag je slijpend staal en steen ontstijgen
Zo
heet ik kracht van voorwaarts koortsig bouwsel tegen
wanden
Waar we de donsdekens afvlakken terwijl het
mierenspel verspeelt
De aarde ons een ruw vangnet is met
schreeuwtekort aan overmoed
De buurman schermt scherm
achter blinde muren luxaflexe etalages
Ik breng je
de wolkenhoge vingers waarmee Stad dieptevrezen heelt
Met
het neonfluwelen licht dat panden oprolt tot versmolten
weemoed
In de gloed van Nieuwe Zakelijkheid ben jij mij
nachtkind in passages
Alle
teksten zijn eigendom van de WoordDansers. Wilt u deze
tekst afdrukken of gebruiken, neem dan
contact
met ons op.
TERUG NAAR
OVERZICHT