Stadsburger
hier voorbij ons laten we de straat
huis naar man op vrouw naar weg
vatten handen terug van het tellen
elkaar als verre vrienden van groeten
hier in het park laten we ons voorbij
vrouw naar weg op man naar huis
handen vatten zonder tellen terug
vrienden groeten van ver als elkaar
hier op de markt gaan we niet voorbij
man naar huis naar vrouw op weg
tellen de tassen met handvat terug
vergroeten elkaar als verre vrienden
mijn schouder in een hand, de mint,
een jonge vrouw met armen vol vis
verdringen om de geur van warmvers
met een wenk achterom weer verklaren
geen nationaliteit die je erkent en de enige status die je
kent
die van vrienden en vagen en daartussen, voor nu nog,
onbekend
om het wezen van stad verbonden zijn
onomwonden gevonden, zonder maar
welkom de ongein, de zot, haar en hem
hier schrijft taal met een pen van stem
drang en dwaling wordt vaak dwang en draling
een hand die helpt behoeft geen vertaling
in dialoog verbonden verstaan we dichter bij
wat van ver gekomen dromen deelt met mij
de passanten die je in vlakken van schaduw herkent
de buurman die je tussen de kantoorkamertjes bent
niet om hoe je heet maar waar je deel van was,
de rug recht voor een stad die opstond uit as
waar de vinketering de nering in bewaring stelt
pamfletten op tegels vol ongeschreven regels
verzetten we de wil die tegen beter weet vergeet
stadsburger, zo lang ik jou Rotterdammer weet
Alle teksten zijn eigendom van de WoordDansers. Wilt u
deze tekst afdrukken of gebruiken, neem dan
contact
met ons op.
TERUG NAAR
OVERZICHT