Hofplein


HOFPLEIN

Opa vertelde mij
hoe de lucht
vanaf zijn eiland
krassend rook
en zwavel spoot

Hoe de theaters aan het Hofplein
hun tribunes oplikten met tongen
de gevelborden smolten, vielen

Rotterdam Broadway
langs de kade van de Rotte
haar laatste liedjes
schril fluitend floot, verloor

Nu is er alleen het klapwiekend applaus
voor wie nog vleugels dragen wil

Uit de vlakte van wederopbouw kropen
vrouwen van staal in zwangerconstructies
de driedelig geurende kofferkoelies
de bakvissloeries, de sportschoolknapen

Deze dansvloer van de stad
werd logistiek verantwoord
in een concentrisch antwoord
op doorstroom verwoord

Niet om te verblijven
maar om te passeren
is dit plein voor mij bedacht

Alleen de Claxon Turken en Latino bikini’s
voeren hun zomer in dans langs de rand
kleuren die in de lach van zon op huid
het schuim van Rotterdam bezingen

& soms een warme augustusmiddag
met wind in druppels over het plein
de fontein tot koele doek over ons
oververhitte versnelde voortgaan


Jeroen Naaktgeboren, De Woorddansers

uit: POETRY SLAM, HET FESTIVAL
uitgeverij Douane, 2005

Alle teksten zijn eigendom van de WoordDansers. Wilt u deze tekst afdrukken of gebruiken, neem dan contact met ons op.

terug naar gedichten overzicht